جمعه، 7 آگوست 2026
یه نظریه قدیمی بیست ساله داشتم که قبلا کسی جدی نمیگرفت. طبق اون نظریه: یه روزی همه حرفها زده میشه، همه کتابها نوشته میشه و همه علوم تموم میشه. بعد از اون همه چیز تکراریه. استدلالم این بود که تعداد کلمهها بینهایت نیست، پس تعداد ترکیبات ممکن با طول غیر مشخص هم، هرقدر بزرگ، بازم بینهایت نیست. ضمنا اگه ترکیبات با معنی مشابه یا مطلقا بیمعنی رو بذاریم کنار، تعداد ترکیبات کمتر میشه. پس اگه همه اینا رو رندوم بچینی وقتی همه ترکیبات در دسترس باشن، دیگه چیز قابل فهم ناگفتهای برای آدمیزاد نمیمونه. احساس میکنم با بودن LLMها یه قدم بزرگ به اون روز نزدیکتر شدیم.
پ.ن. احتمالا هنوزم کسی جدی نمیگیره ولی مهم اینه که خودم جدی میگیرم.
اینو آیدین در ساعت 13:45 نوشت.