تا چهار پنج هفته پیش روتین خوابمون مشخص بود: کتابشو می‌خوندم، می‌رفت تو تخت، با بالش کشتی می‌گرفتم تا پفی بشه، چراغا را خاموش می‌کردم و اجازه نداشتم از اتاق برم بیرون تا خوابش ببره. اما الآن نباید به بالش دست بزنم و بعد از کتاب خوندن باید فوری برم بیرون و در رو ببندم که «مزاحم خوابش نشم». می‌دونم که زیر بالش یه مشت مجله کمیک قایم کرده و وقتی من می‌رم بیرون چراغ مطالعه رو روشن می‌کنه و مشغول خوندن می‌شه. ولی اون فکر می‌کنه داره سرم کلاه می‌ذاره.

[نظری نیست] اينو آیدین در ساعت 10:26 نوشت.